محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

479

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

شيعيان كه آن را سرازير « 1 » مىفرستند . من روزى به مردم ابيورد گفتم : شما مردم شافعي مذهب هستند وفرمانروائى از آن شما است ، پس چرا مردگان را سرازير به گور نكنيد ؟ گفتند : نمىخواهم پيرو شيعه ومخالف ديگر مسلمانان باشيم ! هيچگاه پيشنماز [ خطيب ] در آنجا هنگام فرستادن درود بر پيامبر در خطبه ، روى خود به چپ وراست نمىگرداند . [ من در هيچ جاى خاوران خطيبى نديدم مگر بي مزه ، نارسا وبه دشوارى سخن مىراند مگر حاكم أبو سفيان در سرخس ، زيرا كه وى مدتي به بغداد رفته بود . اذان گو ، بر يك كرسي كه جلو منبر است با آوازى [ ناجور ] اذان گويد [ مگر در نيشابور كه خوش آوازند ] . خطيبان نه ردا ونه قبا مىپوشند [ ونه كمر مىبندند ] ايشان تنها يك دراعه ( نيم تنه ) مىپوشند وزود بيرون نمىروند در جامعها ديگهاى مسين بزرگ دارند كه روزهاى آدينه آب ويخ در آن ريزند . در زمستان وتابستان موزه پوشند وكمتر با نعلين [ وردا ] باشند ودر هيطل [ قبا هست ] اندرز گرانشان بي يادداشت سخن مىرانند . در مرو وسرخس وبخارا جز فقيهان ومفسران اندرزگرى كسى نكند ، ودر جاهاى ديگر اين سرزمين هر كس بخواهد مىتواند . پيروان بو حنيفة در سه شهر ياد شده با كمك يك پرسش‌گر اندرزگوئى مىكنند . در پيشاپيش اميران بزرگ نقاره كوبى مىكنند . هر كس حق دارد دربارهء هر چيز گواهى دهد ، ولى در هر شهر چند مزكى ( تزكيه‌گر ) هست تا هر گاه

--> ( 1 ) متن : يسلونه از سر فرو كنند . چگونگى گور كردن مردگان در چ ع 183 : 2 و 440 : 19 نيز آمده است .